มีความสัมพันธ์กันเหลือเกิน (ขอเสี่ยวหน่อย) ไม่ว่าวันนั้น จะด้วยเมาหรือป่าวไม่แน่ใจ?? กลับมาจากการดื่มที่ไม่หนักหนาเท่าไหร่ เดินผ่านประตูบ้านมาหยุดอยู่หน้างานตัวเอง   "THe CHaRioT"  เวลาก็ตี 3 เข้าไปแล้ว คุณลุงเปิดประตูบ้านให้แล้วก็เข้าไปนอน ยืนมองงานต่่อ มองไปตรงช่วงแขนและ BaCKGRouND นึกขึ้นมาในใจบอกกับตัวเองกึ่งหลงตัวเ้องว่า ทำไมกัน ทำไมเราถึงเขียนช่วงแขนและ BaCKGRouND ได้ดีเหลือเกิน มองเข้าไปแทบจะหลุดเข้าไปในงานอยู่แล้ว ตี3 ครึ่งแล้ว นึกต่อไปถึงสมัยที่เรียนอยู่ ทั้งๆที่ช่วงที่เราทำงานชิ้นนี้จิตใจเราย่ำแย่เหลือเกิน มีแต่เรื่อง วาดไปได้นิดหน่อยก็ออกไปดื่ม วาดอีกหน่อยก็ออกไปดื่มอีก ออกไปหาคนนู้นคนนี้ ทั้งหมดทั้งมวลเกิดจากการดื่ม การเงิน ผู้หญิง  ทั้งสิ้น แต่ทำไมงานถึงออกมาราวกับว่าจิตใจแน่วแน่ และมั่นคงขนาดนี้ หรือเป็นเพราะศิลปะช่วยทำให้จิตใจ ของคนเราสงบลงได้เมื่อมีสมาธิให้กับมัน พอมองเข้าไป ในแต่ละส่วนของงานก็มีแต่ภาพช่วงเวลาเก่่าๆหลุดออกมา ให้เห็นเป็นชั่วโมง เป็นนาที เป็นวินาที โห!!กว่าจะทำงานนี้ เสร็จเคยเกิดเรื่องเกิดราวต่างๆนาๆกับเรามาเยอะขนาดน ี้แล้วหรอเนี่ย  ไม่เคยนึกถึงมาก่อนเลย คำตอบคือ 

 "งานศิลปะมันบอกช่วงเวลาได้"

    เหมือนกับฟังเพลงโปรดในเหตุการ์ืที่น่าจดจำ แล้วห่างจากการฟังเพลงนั้นมานาน วันดีคืนดีเกิดได้ยินขึ้นมาอีกทีมันทำให้ความ ทรงจำที่หายไปนั้นลอยออกมาให้ จำอีกครั้ง นี่คงเป็นเหตุผลที่ทำให้งาน PaiNTiNG มีราคา เพราะช่วงเวลานั้นๆของศิลปินแต่ละท่านนั้นจะสูญหายไปใน เฟรมผ้าใบถ่ายทอดกลายออกมาเป็นงาน PaiNTiNG ซื้องานของศิลปินเหล่านั้นไป ก็เท่ากับซื้อช่วงเวลา และความรู้สึก ความทรงจำในช่วงเวลานั้นๆ ของศิลปินเหล่านั้นไปด้วย เช่นกัน

 เมื่อคิดจบก็นึกถึงเพลง MaYBe ToMoRRoW ของวง SteReoPHoNiCs ฟังหน่อยแล้วกันค่อยเข้านอนท่าจะดี
(เพราะเพลงนี้มันทำให้นึกถึงช่วงเวลานั้นๆอีกครั้ง)

GooD NiGHT นะ (ช่วงเวลาและความทรงจำ)