เลิกห่วงใยได้แล้วนะคนดี
เพราะวันนี้ฉันเข้มแข็งขึ้นกว่าเก่า
ไม่ฟูมฟายกับเรื่องราวที่ผ่านไปของ
ไม่อาวรณ์กับความรู้สึกเก่า-เก่า ที่ไม่มีทางย้อนมา
อาจอ่อนแออยู่บ้างในบางครั้ง
แต่หัดจะอยู่เพียงลำพังโดยไม่เหว่หว้า
เมื่อนึกทบทวนถึงคืนวันดี-ดี ที่ผ่านมา
อย่างน้อย--ก้อยังอุ่นใจได้ว่า เคยมีเธอ
**********
ยามใดที่ใจฉันท้อแท้
อ่อนแอน้ำตารินไหล
มีเธอคอยเปนกำลังใจ
ขอบคุณที่ห่งใยนะคนดี
**********
ดวงตะวันจะลับฟ้า
ดวงดาราจะลับเลย
แต่ใจก้อไม่เคย
จะละเลยความห่วงใย
**********
อยู่ไกลกันอย่างนี้
แต่คนดีคงรับรู้ความรู้สึกได้
แค่หลับตาก้อรับรู้อยู่แก่ใจ
ว่าฉันรักและห่วงใยตลอดเวลา
**********
ฝากดูแลความรู้สึกกัน
เวลาไม่มีฉันไม่อยู่ไกล้
ฝากให้เธอเก็บความห่วงใย
เอาใจใส่มันบ้างเมื่อห่างกัน
**********

น้ำตาของฉันเพียงหนึ่งหยดนี้
ให้กับเธอคนนี้เพียงคนเดียว
แค่ฉันหลงเดินทางอันเปล่าเปลี่ยว
แต่จะไม่แลเหลียวกลับทางเดิม
รักกันต่อไปก็ไม่มีประโยชน์
ต่างก็โทษกันไปมาอยู่อย่างนี้
จำฝืนทนยอมปล่อยเธอไปสักที
ก่อนที่ความรู้สึกดีๆ..จะไม่มีให้กัน

ก็เป็นเพียงแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง
ไม่ได้หวานซึ้งเหมือนใครๆ
แต่คนอย่างฉันก็มีหัวใจ
ที่อยากหารักแท้จากใครสักคน
จะมีบ้างไหมชายแสนดีในโลกนี้
ที่จะมองที่ความเป็นตัวของฉัน
มีความรักและห่วงใยเหมือนๆกัน
คงได้แต่คิดฝันสักวันคงเป็นจริง

เธอเป็นคนสวยใสที่ใบหน้า
อันว่าจายังกะแม่ค้าในตลาด
ใครๆต่างเสียใจตลอดชาติ
สัตว์ประหลาดมาจุตี นี่หรือคน

เมื่อคืนฝัน สยอง ตีสองกว่า
ฝันไปว่า นอนซบ กับศพผี
นอนขึ้นอืด ค้างตาย มาหลายปี
เหมือนปีศาจ อเวจี ที่น่ากลัว
เหม็นศากศพ อบอวล ไปทั่วห้อง
ไม่กล้ามอง ต้องคู้คด นอนหดหัว
ตกใจตื่น ขนลุกซู่ ดูรอบตัว
เห็นชัวร์ชัวร์ เมียนอนตด เหม็นจริงจริง

อยากบอกคำว่ารัก หลงใหลนักรักเสมอ
อยากบอกว่ารักเธอ แต่กลัวเก้อเพ้อคนเดียว

สุนทรภู่ครูกวีขี่ HONDA
บิด 105 ผ่าไฟแดงแรงชิบหาย
บิด 108 ผ่าสอบล้อแม้งเกือบตาย
บิดสุดท้ายกลับไปตายหน้าปากซอย