..วงกลม หนึ่งวง..
คนเรามายืนและก้าวไปพร้อม พร้อมกัน
จากจุดเดียวกัน บางคนอาจจะก้าวไปเร็ว
กว่า..บางคนอาจจะค่อย ๆ ก้าว..ทีละก้าว
ก้อเปรียบเสมือนวงกลมหนึ่งวง ที่ก้าวจาก
จุดเดียวกัน และลากเส้นไปในทิศทางเดียวกัน
และไม่สามารถลากเส้นมาบรรจบกันได้
ถ้าต่างคนต่างที่จะลากเส้น..

ถ้าคนใดคนหนึ่งหยุดอยู่กับที่..แล้วอีกคนหนึ่ง
ลากเส้นไป..แล้วพอไม่นานมันก้อจะลากเส้น
มาบรรจบกันที่จุดเดิม
เหมือนกับความรัก ที่ต่างคนต่างดิ้นรนแสวงหา
แล้วก้อไม่พบกับสิ่งที่แสวงหา เจอแต่ความว่างเปล่า..
และความปวดร้าว

ถ้าหยุดอยู่กับที่..ความรักก้อจะวิ่งเข้ามาหา..
ถ้าเราไม่ลากเส้นให้ก้าวต่อไป..

ความรักก้อเหมือนกับวงกลมหนึ่งวง ถ้าเราก้าวไป
และมีจุดมุ่งหมายอันเดียวกัน
ความรักมันคงจะมาบรรจบกัน ในจุดหนึ่ง จุดใด..
ของเส้นวงกลม..

ถ้าคนละจุดมุ่งหมาย เส้นที่ลาก ก้อจะกลายเป็นวงกลม
คนละวง ที่จะไม่สามารถก้าวมาบรรจบกันอีกเลย..

ความรัก ถ้าเรายิ่งวิ่งตาม ยิ่งค้นหา เชื่อได้ว่า สิ่งที่ได้มา
คือ ความผิดหวัง ยิ่งเดินเข้าไป ยิ่งเดินหนี..

แต่เชื่อว่า สักวัน ความรัก..คงจะเดินเข้ามา

เดินจับมือกัน ทุกข์สุขด้วยกัน
หัวเราะร้องไห้ด้วยกันมานานเท่าไหร่ ฉันไม่เคยลืมจากใจ
วันที่เรายิ้ม วันที่ทะเลาะ
ภาพวันและคืนเหล่านั้น จะยังงดงามไม่เคยเปลี่ยนไป

ยังคงเป็นดั่งเหมือนกับเมื่อวาน
อยู่ในส่วนลึกความทรงจำ
แต่ต่างกันแค่เพียง ในตอนนี้

ฉันนั้นไม่ได้มีเธออยู่ข้างๆ เหมือนวันที่เราเคยเดินข้ามผ่าน
ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่างมาด้วยกัน
นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ
ที่เคยเกิดขึ้นกับฉัน...เพราะเธอ

เพลงและของขวัญ ตั๋วจากโรงหนัง
จดหมายที่ส่งให้กันในวันที่ห่าง ฉันนั้นยังคงเก็บไว้
วันที่เหนื่อยล้า ถ้อยคำที่ปลอบใจ
ภาพวันและคืนเหล่านั้น จะยังงดงามไม่เคยเปลี่ยนไป

ยังคงเป็นดั่งเหมือนกับเมื่อวาน
อยู่ในส่วนลึกความทรงจำ
แต่ต่างกันแค่เพียง ในตอนนี้

ฉันนั้นไม่ได้มีเธออยู่ข้างๆ เหมือนวันที่เราเคยเดินข้ามผ่าน
ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่างมาด้วยกัน
นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ
แต่ก็เคยเกิดขึ้นกับฉัน...เพราะเธอ

ไม่รู้ว่าเธอ ไม่รู้ว่าจะได้ยินเพลงนี้รึยัง
อยากจะให้เธอช่วยมารับฟังว่าฉันนั้น คิดถึง...

ฉันนั้นไม่ได้มีเธออยู่ข้างๆ เหมือนวันที่เราเคยเดินข้ามผ่าน
ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่างมาด้วยกัน
นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ
ที่เคยเกิดขึ้นกับฉัน...เพราะเธอ

ฉันนั้นไม่ได้มีเธออยู่ข้างๆ เหมือนวันที่เราเคยเดินข้ามผ่าน
ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่างผ่านมาด้วยกัน
นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ
แต่ก็เคยเกิดขึ้นกับฉัน...เพราะเธอ
ทุกๆสิ่ง ทุกๆอย่าง ได้ผ่านมาด้วยกัน
นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ
แต่ก็เคยเกิดขึ้นกับฉัน...เพราะเธอ
นับเป็นช่วงชีวิตที่ดีที่สุด แม้เป็นแค่เพียงเวลาสั้นๆ (เพราะเธอ)

เพราะว่าฉันมันไม่ทันคิด
ทำอะไรผิดไปกับเธอหลายอย่าง
และไม่เคยแคร์อะไร
ที่เธอนั้นคอยถามคอยหวง
ฉันก็มองว่าเธอห่วงจนก้าวก่าย
บอกให้เธอไปไกลๆ

แต่..ตอนนี้ คนที่เอาแต่ผลักไส
ปวด..หัวใจ มองอะไรก็เป็นภาพเธอ

จบไปก็นาน ห่างกันก็ไกล
แต่ใจทำไมยังรัก และคิดทุกวัน
ว่าอยากย้อนไป ทำอะไรดีๆ ให้เธอ
ผิดเองที่รู้ตัวช้า ที่จริงรักเธอเสมอ
ขาดเธอ..เพิ่งรู้ว่าฉันไม่เหลืออะไร

รู้ว่าสายไปถ้าวันนี้
ฉันจะขออภัยให้เธอหายโกรธ
โปรดกลับคืนมาได้ไหม
ถึงจะช้าแต่ขอบอกไว้
ให้เธอรู้หมดใจอยากจะขอโทษ
กับสิ่งเลวๆร้ายๆ

ก็..ตอนนี้ คนที่เอาแต่ผลักไส
ปวด..หัวใจ มองอะไรก็เป็นภาพเธอ

จบไปก็นาน ห่างกันก็ไกล
แต่ใจทำไมยังรัก และคิดทุกวัน
ว่าอยากย้อนไป ทำอะไรดีๆ ให้เธอ
ผิดเองที่รู้ตัวช้า ที่จริงรักเธอเสมอ
ขาดเธอ..เพิ่งรู้ว่าฉันไม่เหลืออะไร

จบไปก็นาน ห่างกันก็ไกล
แต่ใจทำไมยังรัก และคิดทุกวัน
ว่าอยากย้อนไป ทำอะไรดีๆ ให้เธอ
ผิดเองที่รู้ตัวช้า ที่จริงรักเธอเสมอ
ขาดเธอ..เพิ่งรู้ว่าฉันไม่เหลืออะไร

จบไปก็นาน ห่างกันก็ไกล
แต่ใจทำไมยังรัก และคิดทุกวัน
ว่าอยากย้อนไป ทำอะไรดีๆ ให้เธอ
ผิดเองที่รู้ตัวช้า ที่จริงรักเธอเสมอ
ขาดเธอ..เพิ่งรู้ว่าฉันไม่เหลืออะไร
(วันนี้..รู้ตัวว่าต้องเสียเธอไป)

บทเรียนของการเดินถอยหลัง
ทำให้รู้ว่าความคาดหวังมักมาพร้อมกับความผิดหวังเสมอ...
เราคาดหวังว่าจะมีใครมาร่วมแบ่งปันความรู้สึก...
คอยประคับประคองอยู่เคียงข้าง...คอยรับเมื่อเราล้ม..
แล้วตั้งความหวังว่าเขาจะยืนอยู่เคียงข้างเราไปจนวันตาย...
มีลมหายใจของกันและกันอย่างอบอุ่น

แต่ในโลกของความเป็นจริงก็คือ..เราต้องยืนด้วยตัวเองให้ได้...
หายใจด้วยตัวเองให้ได้..ลุกด้วยตัวเองให้ได้...

อ้อมแขนและลมหายใจของคนอื่น...
เป็นเพียงส่วนประกอบ ที่ทำให้เราเต็มพร้อมสมบูรณ์...
เราจำเป็นต้องก้าวเดินต่อไปให้ได้ แม้ไม่มีส่วนประกอบนั้นก็ตาม...


ฉันได้เรียนรู้ว่า..ความฝันจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงได้เพื่อลดความเจ็บปวดในชีวิต...เช่นเดียวกับความรัก...
สิ่งที่เรามอบไปอย่างทุ่มเท..โดยไม่เคยคิดถึงความผิดหวังที่จะตามมา...
มักทำให้เราเจ็บปวดจนสุดจะทน...
ความรัก..เปลี่ยนแปลงได้...


รอยเท้าของเราเหยียบย่ำไปท่ามกลางความสับสน
บางครั้งเข็มนาฬิกาก็เดินเร็วขึ้น...บางครั้งกลับเดินช้าลง...
ทุกอย่างไม่เป็นดั่งที่วาดหวังไว้เสียที...
เพราะเราควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างไม่ได้...


ความคิดของเขา..อาจทำให้เราเจ็บปวดจนสุดจะทน..
แต่เราก็ยังจำเป็นต้องมีชีวิตอยู่..เพื่อรับรู้ถึงความเจ็บปวดนั้น..
ดังนั้นเมื่อมีน้ำตา..และตัดสินใจว่าจะต้องเปลี่ยนแปลงอย่าหันกลับไปทางเดิม...
เพราะเรากำลังจะเดินจากมันมา..อาจไม่ใช่เขาหรือเราเป็นคนไม่ดี...


แต่ในบางเรื่อง..ก็อาจมีเหตุผลมากกว่าหนึ่งอย่าง...
อย่าพูดว่าเราทำเพื่อเขา...แต่กลับเอาตัวของเราเป็นที่ตั้ง...
เพราะนั่นไม่ใช่รักที่แท้จริง!...


ถ้าบนทางเดินที่ผ่านมาเราก้าวเร็วเกินไป...
มองย้อนกลับไปดูตัวเองใหม่...แล้วหัดเดินให้ช้าลง...

บางเวลา...ที่ฉันขาดเธอจะเติมให้กัน
บางเวลา...ที่หนาวสั่นเธอจะเป็นอุ่นไอ
บางเวลา...ที่แพ้มาก็ยังมีเธอเข้าใจ
บางเวลา...เลวร้ายฉันยังมีเธอ


บางเวลา...ฉันทำผิดเธอยังยอมอภัย
บางเวลา...ฉันร้องไห้เธอยังให้ไหล่อิง
ไม่ใช่คนที่โชคดีที่เกิดมามีทุกสิ่ง
แต่ฉันโชคดีจริงๆที่มีเธอ


ตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้ทุกอย่างยังเหมือนเดิม

เธอยังเหมือนเคยยังแสนดีอยากบอกว่าซึ้งใจ
ต่อจากวันนี้คนๆนี้จะทุ่มเททั้งใจ

ตอบแทนรักที่ยิ่งใหญ่ ตอบแทนในความหวังดี
ตอบแทนเวลาที่ให้ฉัน ด้วยทุกเวลาของฉันฉันให้เธอ


บางเวลา...ฉันทำผิดเธอยังยอมอภัย
บางเวลา...ฉันร้องไห้เธอยังให้ไหล่อิง
ไม่ใช่คนที่โชคดีที่เกิดมามีทุกสิ่ง

แต่ฉันโชคดีจริงๆที่มีเธอ


ตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้ทุกอย่างยังเหมือนเดิม

เธอยังเหมือนเคยยังแสนดีอยากบอกว่าซึ้งใจ
ต่อจากวันนี้คนๆนี้จะทุ่มเททั้งใจ

ตอบแทนรักที่ยิ่งใหญ่ ตอบแทนในความหวังดี
ตอบแทนเวลาที่ให้ฉัน ด้วยทุกเวลาของฉันฉันให้เธอ

วันคืนที่เนิ่นนาน อาจผ่านชีวิตคน
อาจเปลี่ยนใจคนให้เวียนหมุนไป
ทำเราจากกันห่าง ไม่เคยโทษใคร
มันเป็นเงื่อนไขของกาลเวลา

วันวานของเรา แม้มันไม่คืนกลับมา
แต่อยากจะบอกให้เธอรู้ว่า

ฉันยัง...ห่วงใย ใจก็ยังคิดถึงเธอ
เหมือนแต่ก่อนเป็นมาเสมอ แม้ว่าเธอจากฉันไป
ฉันยัง...เฝ้าดู และอยากจะรู้ความเป็นไป
เพราะว่าฉัน รักเธอดังเดิม

เธอคงจะได้เจอ เจอคนอีกหลายหลาก
ต้องเจอกับรัก อีกสักเท่าไหร่
มีวันที่ดีกว่า และวันช้ำใจ
จนเจอกับใครที่ดีสักคนนั้น

ยังไงยังไง ก็คงไม่คืนกลับมา
แต่อยากจะบอกให้เธอรู้ว่า

ฉันยัง...ห่วงใย ใจก็ยังคิดถึงเธอ
เหมือนแต่ก่อนเป็นมาเสมอ แม้ว่าเธอจากฉันไป
ฉันยัง...เฝ้าดู และอยากจะรู้ความเป็นไป
เพราะว่าฉัน รักเธอดังเดิม

ถึงจะนาน...นานเท่าไร
ฉันขอพอใจขอเป็นอย่างเดิม
ไม่ต้องการจะทนเห็นเธอต้องเหนื่อย
ไม่ต้องการจะทนเห็นเธอลำบาก
ได้แต่คอยเอาใจช่วยเธอทุกอย่าง
อยากให้เธอมีคนที่สวยงาม

รักเธอเสมอ นานเท่าไรยังรักเธอ
เหมือนแต่ก่อนเป็นมาเสมอ แม้ว่าเธอจากฉันไป
ฉันยังเฝ้าดู และอยากจะรู้ความเป็นไป
เพราะว่าฉัน รักเธอ

รักเธอเสมอ นานเท่าไรยังรักเธอ
เหมือนแต่ก่อนเป็นมาเสมอ....

ไม่ว่าตอนนี้เธอจะอยู่ไหน รักของฉันจะส่งไปจนถึงเธอ
ใต้แผ่นฟ้าแห่งนี้คงไม่ไกล กว่าใจจะพบกัน

หากความคิดถึงของฉันลอยไป ก็ขอให้เธอเก็บมันเอาไว้
เมื่อเธออ่อนล้าและกำลังร้องไห้ จะเป่าสิ่งร้ายไปจากเธอ

จะคอยเป็นกำลังใจให้เธอหายเหนื่อย จะเป็นดังสายลมพัดมาห่วงใย
และเธอจะได้รู้ทุกวินาทีหัวใจ ว่ายังมีฉันเข้าใจเสมอ

ไม่ว่าวันไหนเธอจะเปลี่ยนใจ รู้เอาไว้เธอจะยังคงสวยงาม
ที่สุดในใจของฉันตลอดไป ไม่มีใครทดแทน

หากความคิดถึงของฉันลอยไป ก็ขอให้เธอเก็บมันเอาไว้
เมื่อเธออ่อนล้าและกำลังร้องไห้ จะเป่าสิ่งร้ายไปจากเธอ

จะคอยเป็นกำลังใจให้เธอหายเหนื่อย จะเป็นดังสายลมพัดมาห่วงใย
และเธอจะได้รู้ทุกวินาทีหัวใจ ว่ายังมีฉันเข้าใจเสมอ

จะคอยเป็นกำลังใจให้เธอหายเหนื่อย จะเป็นดังสายลมพัดมาห่วงใย
และเธอจะได้รู้ทุกวินาทีหัวใจ ว่ายังมีฉันเข้าใจเสมอ


กี่คราวที่ความรัก ต้องลงเอยด้วยน้ำตา กี่คราวที่ล้าจนไม่อยากมีใคร
กี่ครั้งที่เสาะหา ผ่านมาแล้วก็เลยไป ไม่มีใครที่เหมือนเธอ

เปรียบเธอดังจุดหมาย สุดท้ายของนักเดินทาง เมื่อเจอเธอแล้วก็ไม่อยากเจอใคร
ไม่มีใครอีกแล้วที่มีความรักจริงใจ เท่ากับเธอที่ให้ฉัน

หยุดตรงนี้ที่เธอ ไม่ไปใกลแล้วใจ จะหยุดทั้งใจไว้ที่เธอ
หยุดตรงนี้ที่เธอ เพราะเธอที่ฉันเจอ คือคนที่รักฉันหมดใจ(จะหยุดใจไว้ให้กับเธอ)

เปียกปอนกับลมฝน ฝ่าลมพายุมากมาย ก็เดินมาไกลจนแทบหมดกำลัง
ไม่เคยจะคาดคิด ว่าคนที่สิ้นหนทาง จะได้พบรักเช่นเธอ

เปรียบเธอดังจุดหมาย สุดท้ายของนักเดินทาง เมื่อเจอเธอแล้วก็ไม่อยากเจอใคร
ไม่มีใครอีกแล้วที่มีความรักจริงใจ เท่ากับเธอที่ให้ฉัน

หยุดตรงนี้ที่เธอ ไม่ไปใกลแล้วใจ จะหยุดทั้งใจไว้ที่เธอ
หยุดตรงนี้ที่เธอ เพราะเธอที่ฉันเจอ คือคนที่รักฉันหมดใจ(จะหยุดใจไว้ให้กับเธอ)

อยากจะขอบคุณฟ้า ที่ให้เรารักกัน และให้ฉันได้พบเธอ
(ไม่มีใครอีกแล้ว ที่มีความรักจริงใจ เท่ากับฉันที่ให้เธอ)

หยุดตรงนี้ที่เธอ ไม่ไปใกลแล้วใจ จะหยุดทั้งใจไว้ที่เธอ
หยุดตรงนี้ที่เธอ เพราะเธอที่ฉันเจอ คือคนที่รักฉันหมดใจ(จะหยุดใจไว้ให้กับเธอ)

ไม่เกลียด แต่ไม่กลับ

ที่เธออยากให้เราเริ่มกันใหม่
เธอคร่ำครวญว่ายังไม่ลืมฉัน
ก็ดีใจนิดนึงที่คิดถึง และห่วงกัน
แต่ฉันมีเรื่องเดียวอยากให้ฟัง
ไม่ได้โกรธที่เธอมาทิ้งไป
ก็ทำใจที่เธอทำอย่างนั้น
แค่มันยังไม่ลืมที่เธอเคยทำร้ายกัน
เรื่องนั้นมันคือเรื่องใหญ่เหลือเกิน

คนมีแผลเป็น รอยมันลึกเกินลบเลือน
เตือนและย้ำว่าขมขื่นมากเท่าไหร่
คนที่เจ็บมันก็จำ คนที่ช้ำมันก็ฝังใจ
ไม่ไป ไม่ยอม ไม่เอาอีกแล้ว

ไม่ได้เกลียด แค่ฉันจะไม่กลับ
ขอบคุณนะที่ทำเป็นห่วงใย
แก้วมันแตกแล้วเธอ จะพยายามเท่าไหร่
ต่อแล้วรอยร้าวก็เจอเหมือนเดิม

เรื่องมันจบแล้วเธอ ต่อให้ทำดีเท่าไหร่
กับฉัน ฉันไม่มีวันเหมือนเดิม