อันตัวกู ชือว่า พีรเดช อายุนั้น ก็เพียง แค่สิบเก้า
นิสัยกู ขี้เล่น และตลก แต่สกปรก นิดนิด จะติดใจ
อันชือแม่ กูชื่อ แม่ไพณี แสนสวยจัด คนเทียบ หามีไม่
พ่อกูนั้น พ่อเฉลิม เฉลยอรรถไง หล่อจับใจ บ่มีใคร เทียบเทียมทัน
ชือกูนั้น เขาเรียก กันคุณเอ แต่เพือนเห็น เลยเปลี่ยน กูซะงั้น
บ้างก็เรียก ไอ้หล่อ ไอ้น่ารัก ไอ้น่าฟัน ไอ้ฮอบบิท มันก้อ ยังเรียกมา
ส่วนสูงกู ก็ร้อย เจ็ดสิบเจ็ด นํ้ำหนักเสร็จ ราวราว เจ็ดสิบหนา
กูเป็นลูก คนที่สอง ของมารดา แม่ชอบว่า ลูกแม่ นั้นหล่อจัง
นิสัยกู เพื่อนว่า ซะกูเหี้ย ว่าซะเสีย ขี้แย่ ปากหมามั่ง
ขี้กลัวผี หน้าม่อ ขี้งอนจัง งกสะตังค์ ชอบแก้ผ้า ว่ากันไป
อันตัวกู เกิดยี่สิบ กรกฎา ปีสามสอง เวลา ห้าโมงได้
เกิดมาแล้ว แผ่นดิน ทรุดลงไป อ้าวจัญไร เกิดมา หนักแผ่นดิน
อีกอย่างนั้น กูมี แฟนเสียแล้ว เทอคงแห้ว จะจีบ คงยากสิ้น
แฟนกูนั้น มือหนัก อย่างกับหิน ใครได้ยิน กลอนนี้ เม้นด้วยเอย

สร้าง Comment ง่ายๆ ด้วยตัวคุณเอง..คลิ๊กที่นี่